Zasady prawidłowego czytania Słowa Bożego

Przed nami Triduum Paschalne podczas którego wielu oazowiczów będzie posługiwało m.in. czytając czytania bądź komentarze. Warto zastanowić się zatem, jak można przygotowac się lepiej do tej posługi, by lektor był zrozumiały i nie męczył się czytaniem, a słuchający zdolny do przyjęcia usłyszanych słów.

Przedstawione rady i podpowiedzi zostały zaczerpnięte z „Teczki lektora” i „Teczki komentatorki”: materiałów formacyjnych Ruchu Światło-Życie [1971].Opracował je Ks. Władysław Basista w tekście pt.: "Ogólne zasady wymowy i poprawnego czytania".

Zachęcamy do przeczytania całego tekstu, a poniżej przedstawiamy tylko kilka wybranych wskazówek:

1. Lektor powinien zaznajomić się z tekstem i zrozumieć treść.
Lektor powinien najpierw zaznajomić się z szerszym tłem utworu, a więc autorem, środowiskiem i celem jego napisania. Powinien także zaznajomić się z tekstem przez powolne, z uwagą i zrozumieniem przeczytanie go jeden lub dwa razy lecz nie w zakrystii, nie krótko przed Mszą św., ale już w przeddzień wieczorem.

2. W czytaniu ważną rolę odgrywają przerwy.
Ogólna zasada odnośnie do przerw brzmi: rozdzielać pauzami te grupy słów, które wewnętrznie do siebie należą i wyrażają jednostkę myślową. Nie należy rozdzielać słów przerwami, przez które naruszonoby sens zdania.
Najczęściej popełniane są następujące błędy: robi się za mało przerw, robi się przerwy w nieodpowiednich miejscach, nie wytrzymuje się długości przerw oraz wszystkie przerwy są jednakowo długie.
Przerwy są ważne zarówno dla lektora jak i słuchacza.

3. Akcent logiczny (myślowy) nadaje jednoznaczny sens zdaniu.
Zadaniem lektora jest znalezienie tego wyrazu w zdaniu, który decyduje o sensie i odpowiednie wyodrębnienie głosowe. Prawidłowy podział akcentów warunkuje poprawne odczytanie intencji autora oraz poprawność przyjęcia treści przez słuchaczy. Akcent położony na słowie niewłaściwym zniekształca sens zdania. Każde zdanie posiada wieloraką treść, dopiero akcent logiczny wyznacza mu jednoznaczną wartość.

4. Lektor czyta błędnie, bo czyta szybko.
Lektor przy szybkim czytaniu niepotrzebnie męczy się, denerwuje, popełnia błędy, przekręca słowa opuszcza znaki pisarskie. Zaś słuchacz musi trwać w wielkim napięciu, aby wszystko uchwycić.

5. Czytanie na jednym tonie jest nużące.
Lektor powinien panować nad falą intonacyjną swego głosu. Należy wystrzegać się rozpoczynania na zbyt wysokich tonach, jak również utrzymywania czytania przez dłuższy czas na jednym tonie. Wytwarza to nieprzyjemną monotonię.Czytanie brzmi naturalnie, jeśli lektor moduluje głos.

7. Lektor musi być dobrze słyszany.
Podstawowym zadaniem lektora jest, aby swoim głosem dotarł do wszystkich słuchaczy znajdujących się w danym pomieszczeniu. Należy zatem tak głośno czytać, by każdy słuchacz bez wysiłku mógł odebrać treść. Uwzględnić należy akustyczność pomieszczenia, jego wielkość oraz urządzenia radiofoniczne.
Lektor musi mieć pewnego rodzaju wyczucie akustyczne, które pozwoli mu czytać taką siłą głosu, jaka w danym pomieszczeniu jest najwłaściwsza i naturalna. Sztucznie brzmi czytanie wielkim głosem w małym kościółku, a poważnym błędem jest być niedosłyszanym.

Więcej praktycznych wskazówek (nie tylko dla lektorów) znajduje się w pełnym tekście Ks. W. Basisty na stronie:  http://ikaku.fm.interia.pl/szkcz.html